چند تکنیک برای افزایش اعتماد به نفس

معمولا افراد دوست دارند در نگاه دیگران بهتر دیده شوند. یکی از خوبی های داشتن اعتماد به نفس بالا کمک به این مساله است که بهتر دیده شویم و دیگران ما را بهتر بپذیرند.

چند تکنیک کاربردی برای افزایش اعتماد به نفس
معمولا افراد دوست دارند در نگاه دیگران بهتر دیده شوند. یکی از خوبی های داشتن اعتماد به نفس بالا کمک به این مساله است که بهتر دیده شویم و دیگران ما را بهتر بپذیرند. اعتماد به نفس یعنی باور داشته باشیم یک مهارت خاص را به خوبی می دانیم. مثلا کسی که سالها پیانو نواخته، این باور را دارد که مهارت نواختن پیانو را به خوبی می داند و اعتماد به نفس بالایی در این زمینه دارد.
باید به خاطر داشته باشیم که اعتماد به نفس و عزت نفس دو مقوله جدا از هم هستند که باید به صورت جداگانه بررسی شوند. به صورت خیلی کلی باید گفت اعتماد به نفس افراد ممکن است در شرایط مختلف دستخوش تغییر شود مثلا یک نفر جلوی یک جمع بزرگ خیلی خوب و مسلط صحبت می کند اما در مقابل افرادی خاص اعتماد به نفس خود را از دست می دهد اما عزت نفس یک ویژگی درونی است که به احساس ارزشمندی ما از خود بستگی دارد. داشتن عزت نفس بالا باعث می شود احساس آرامش درونی و حال خوب داشته باشیم. بسیاری از افراد هستند که با وجود رسیدن به موفقیت های بالا، باز هم حس خوبی از زندگی ندارند. این افراد عزت نفس پایینی دارند و معمولا از زندگی خود رضایت ندارند.

راهکارها و تکنیکهایی برای داشتن اعتماد به نفس بالا

– داشتن زبان بدن و ژست مناسب
همانطور که وقتی ناراحت هستیم، به صورت ناخودآگاه زبان بدن هم حالت ناراحت و خمیده به خود می گیرد، ذهن هم از وضعیت جسم تاثیر می گیرد. بهتر است به صورت آگاهانه حالت بدن را شبیه افراد با اعتماد به نفس بالا کنیم و مدام این را یادآوری کنیم که قرار هست شبیه افرادی به نظر بیاییم که اعتماد به نفس بالایی دارند.


– داشتن فن بیان مناسب
معمولا افرادی که اعتماد به نفس بالایی دارند، از فن بیان قوی تری نیز برخوردارند. با یادگیری مهارتهای کلامی، تقویت اندامهای گفتاری و به خصوص پرورش صدا می توانیم حس خودباوری را در خود افزایش دهیم. زمانی که در یک جلسه مشغول صحبت هستیم، اگر با صدای ضعیف و حالت نحیف صحبت کنیم، متوجه می شویم که دیگران به سختی سعی می کنند کلام ما را بشنوند و این مساله به صورت ناخودآگاه حس اعتماد به نفس ما را تضعیف می کند.

– حرف زدن در لحظات اول مکالمه
معمولا زمانی که قرار هست جلسه ای آغاز شود و به خصوص افراد در آن جمع صحبت کنند، کسانی که اعتماد به نفس پایین دارند بیشتر دچار استرس می شوند. یک تکنیک موثر برای غلبه بر این استرس، شروع به صحبت در همان دقایق اولیه است. البته لازم نیست در این گفتگو نقش پر رنگی داشته باشید، همین که شروع به صحبت کنید و مثلا سخن کسی را تایید کنید یا یک سوال ساده بپرسید کفایت می کند و ترس شما کم می شود. این کاهش استرس به بالا رفتن اعتماد به نفس شما بسیار کمک می کند.
– خوب گوش دادن
این تکنیک به ظاهر ساده، بسیار کمک می کند تا بتوانیم اعتماد به نفس خود را افزایش دهیم. بسیاری اوقات وقتی طرف مقابل مشغول صحبت است، ما در ذهن خود دنبال واژه هایی می گردیم تا بتوانیم حرف بزنیم، نگران این هستیم که الان من در جواب سوال این شخص چه بگویم. این مورد و بسیاری عوامل دیگر باعث می شود توجه ما از مخاطب دور شود و چون رشته کلام از ذهن ما خارج می شود دچار استرس می شویم و اعتماد به نفس را از دست می دهیم. اگر با تمام حواس به صحبتهای دیگران گوش دهیم، بهتر می توانیم کلمات مناسبی برای پاسخ یا مذاکره پیدا کنیم و این باعث افزایش حس خودباوری می شود.

– ورزش و تحرک بدنی
با انجام ورزشهای مداوم، استایل بدن بهتر می شود و این مساله حس خودباوری را افزایش می دهد. اگر به وضعیت تناسب اندام خود توجهی نداشته باشیم باعث کاهش اعتماد به نفس می شود. زمانی که ورزش می کنیم هورمون هایی مانند سروتونین که هورمون شادی آور است و موجب نشاط و سرزندگی می شود ترشح می شود و باعث می شود احساس بهتری داشته باشیم و بتوانیم با اعتماد به نفس بالاتری در جمع حاضر شویم.

– خواب کافی و تغذیه مناسب
ذهن و جسم دو جزء جدایی ناپذیر هستند که هر یک بر دیگری تاثیر می گذرد. اگر جسم ما خسته و رنجور باشد، ذهن هم نمی تواند شاداب و پرانرژی باشد. بنابراین اگر قرار هست اعتماد به نفس ما بالا باشد باید وضیت جسمانی مناسبی داشته باشیم. داشتن سلامت بدن کمک می کند ذهن ما آزاد و پر انرژی باشد و از حداکثر توانایی برخوردار باشد. هر کس با توجه به شرایط جسمی و بیولوژیک خود بهتر می داند به چه میزان خواب و استراحت نیاز دارد و چه رژیم غذایی مناسب اوست. پس رژیم خواب و خوراک مناسب خود را پیدا کنید و به آن پایبند باشید. همین پایبندی علاوه بر بهبود شرایط جسمی و ذهنی باعث می شود ذهن به این باور برسد که با اعتماد به نفس کامل از جسم خود مراقبت می کند.

– تمرین صبر و عکس العمل صحیح
از آنجایی که هر چیزی بهایی دارد و باید هزینه آن را پرداخت، باید بدانیم داشتن اعتماد به نفس بالا هم بهایی دارد که باید با یادگیری چند تکنیک کاربردی و تکرار و تمرین، بهای آن را پرداخت. درست شبیه کسی که روزه دار است و قرار هست در ماه رمضان با امساک از خوردن و آشامیدن، صبر را تمرین کند، باید یاد بگیریم در مقابل برخی خواسته ها و امیال مقاومت کنیم. مثلا اگر فضای مجازی جذابیتهای زیادی دارد، باید تمرین کنیم تا با اعمال محدودیت برای خود بتوانیم بر خواسته دل غلبه کنیم. وقتی از این کار سربلند بیرون می آییم، اعتماد به نفس ما بالا می رود و تکرار همین شیوه می تواند باعث افزایش خودباوری شود.

– تمام کردن کارهای نیمه تمام
یکی از دلایلی که باعث کاهش اعتماد به نفس می شود این است که ذهن ما کارهایی را به یاد می آورد که آنها را نیمه رها کرده ایم. ممکن است کتابی را نصفه و نیمه خوانده باشیم، نقاشی یک تابلو را نیمه رها کرده باشیم، مشغول ضبط پادکست باشیم ولی دچار کامل گرایی شده باشیم و آن را ادامه نداده باشیم و هزاران کار نیمه تمام دیگر. اگر تلاش کنیم پرونده های باز را در ذهن خود ببندیم، باعث بالارفتن حس اعتماد به نفس ما می شود. پرونده های نیمه تمام را تا انتها انجام دهید و یا اگر مقدور نیست یک بار برای همیشه آن را از ذهن خود دور کنید و بگویید تا همین جا تمام است و ادامه ندهید. ذهن آرامش می یابد و اعتماد به نفس بالا می رود.

حذف تکیه کلام

فرض کنید در یک روز تعطیل همراه تعدادی از دوستان به خارج شهر رفته اید. زمانی که سر سفره نشسته‌اید متوجه می‌شوید یک مورچه روی سفره راه می‌رود. کمی دقت می‌کنید و می‌بینید تعداد مورچه‌‌ها چند تا هست. کمی بعدتر متوجه می‌شوید تعداد بسیار زیادی مورچه داخل سفره در حرکتند! 

زمانی که کسی تکیه کلام دارد، درست مانند این است که یک مورچه سر سفره باشد! اگر تعداد تکیه کلامها در یک گفتگو کم باشد درست مانند تعداد کم مورچه‌‌ها قطعا قابل پذیرش است. اما اگر تعداد تکیه کلام‌‌ها زیاد شود، دیگر قابل تحمل نیست و بیشتر از آنکه به پیام شخص توجه شود، به حاشیه‌‌ها و تکیه کلام‌های او توجه می‌شود.

اولین گام برای حذف تکیه کلام این است که آن را در گفتارتان شناسایی کنید. بسیاری از افراد از وجود تکیه کلام در گفتارشان آگاهی ندارند. برای شناسایی تکیه کلام‌‌ها بهتر است گاهی مکالمات عادی خود را با دوستانتان ضبط کنید و یا سعی کنید یک مطلب را ارائه دهید، خاطره تعریف کنید و صدایتان را ضبط کنید. وقتی به صدای ضبط شده خود گوش دهید، متوجه وجود تکیه کلامها خواهید شد.

چند نمونه تکیه کلام عبارتند از: مثلا، عرض کنم خدمت شما، به اصطلاح و کلا هر کلمه‌ای که بدون دلیل در گفتار استفاده می‌شود تکیه کلام محسوب می‌شود.

برخی افراد ممکن است فکر کنند تکیه کلام ندارند و فضای خالی بین کلمات را با گفتن اِ اِ اِ اِ اِ یا اومممممم پر می‌کنند. اینها هم تکیه کلام هستند.

بعد از اینکه تکیه کلام را شناسایی کردید، نوبت حذف آن از کلامتان می‌رسد. سعی کنید در مرحله اول یکی از تکیه کلام‌‌ها را انتخاب کنید تا آن را حذف کنید. هر وقت به آن کلمه رسیدید، به صورت آگاهانه سکوت کنید.

راه دیگر این است که از تنبیه دردناک استفاده کنید! بله درست است. یک کش دور دست خود ببندید. می‌توانید از کش پول استفاده کنید. هر بار از تکیه کلام استفاده کردید، با کش یک ضربه به مچ دست بزنید و یا اگر کش در دسترس ندارید، با ناخن دست خود را نیشگون بگیرید! با این کار مغز شما شرطی می‌شود و با گفتن آن کلمه به یاد درد ناشی از ضربه کش یا نیشگون می‌افتد و سعی می‌کند دیگر آن را تکرار نکند. با ادامه این کار به صورت ناخودآگاه تکیه کلام شما حذف می‌شود. پس از حذف هر تکیه کلام سراغ تکیه کلام بعدی بروید و همین روند را در پیش بگیرید.

فن بیان در سازمانها

اگر به عنوان مسئول استخدام کارمندان فعالیت دارید، حتما از جلساتی که برای مصاحبه با کارمندان و استخدام نیرو داشته اید تجربیات گرانبهایی دارید. قطعا افراد بسیاری را دیده اید که با رزومه و سوابق شغلی و تحصیلی قوی به شما مراجعه کرده اند اما در روز مصاحبه از پذیرش آنها امتناع کرده اید. به احتمال زیاد یکی از بزرگترین دلایل شما این بوده که مصاحبه آنها چنگی به دلتان نزده و با وجود سوابق ارزنده که در پرونده داشته اند اما حاضر نبوده اید آنها را استخدام کنید. در مقابل تمایل داشته اید افرادی را که سوابق چندان درخشانی نداشته اند ولی از مهارت ارتباطی قوی برخوردار بوده اند را استخدام نمایید.

اما بعد از روز مصاحبه و استخدام کارمندان، چقدر به مهارتهای ارتباطی کارمندانتان توجه داشته اید؟ قطعا شما به عنوان یک مدیر موفق می دانید رمز موفقیت شرکت شما این است که کارکنانی با توانایی های ارتباطی بالا داشته باشید. این کارکنان شما هستند که با مشتریان و اداره های دیگر در ارتباط هستند و آینه ای تمام نما از فعالیت سازمان شما هستند. هر چه کارکنان شما بهتر بتوانند با مخاطبان در ارتباط باشند، قطعا موقعیت شما و سازمانتان بهتر خواهد شد.
در جلسات هم دیده اید زمانی که قرار است کارمندتان یک گزارش ارائه دهد، شما مشتاق هستید آن را به بهترین وجه ممکن انجام دهد اما برای یادگیری این مهارت چه آموزش هایی را برای او در نظر گرفته اید؟ مدیران هوشمند می دانند باید بخشی از ساعت های کاری کارکنانشان را به آموزش مهارت های گوناگون اختصاص دهند تا نتیجه چند برابری آن را ببینند.
سازمان ها معمولا دوره هایی را برای مدیران برگزار می کنند اما کمتر سازمانی را دیده ام که به اهمیت مهارت های ارتباطی و به خصوص فن بیان کارکنانش توجه کند. برگزاری کارگاه های فن بیان ویژه کارمندان می تواند شروعی باشد برای ارتقای سطح سازمان شما.

درصد بسیاری از کارکنان امروز را نسلی تشکیل می دهند که در فضایی پرورش یافته و بزرگ شده اند که مهارت های ارتباطی و فن بیان هیچ جایگاهی در آموزش ها نداشته است و موفقیت های ارتباطی را به استعداد اشخاص نسبت می دادند. در حالی که همه این مهارت ها آموختنی است و اگر در کودکی آن را نیاموخته ایم ضرورت دارد هر چه سریع تر این کمبود را جبران کنیم تا بیش از این مشمول خسران نشویم!

اگر شخصی تا مقطع دیپلم تحصیل کرده باشد، در طول دوران مدرسه چیزی حدود صد جلد کتاب را مطالعه کرده، امتحان داده و قبول شده است. اما در کدام یک از این کتاب ها، مهارتهای ارتباطی و فن بیان گنجانده شده است؟ در کدام آموزش یاد گرفته ایم چطور اعتماد به نفس داشته باشیم؟ کجا آموخته ایم چطور بدون استرس جلوی جمع صحبت کنیم؟ کجا آداب معاشرت را آموخته ایم؟
در طول دوران تحصیل در مدرسه یاد گرفته ایم که هر کس کمتر حرف بزند نمره انضباط بهتری می گیرد! یعنی عملا به سکوت و خجولی تشویق شده ایم.
در مهمانی های خانوادگی هم معمولا بچه های ساکت و منزوی فامیل را به عنوان الگوی فرزندان خود معرفی کرده ایم و از آنها خواسته ایم ساکت و مودب باشند!
اما برای حرف زدن آنها چه موقعیتی را در نظر گرفته ایم؟ کجا از او خواسته ایم میان جمع صحبت کند؟ کجا به او یاد داده ایم چطور حرف بزند؟
جالب است که برای دریافت گواهینامه رانندگی باید ساعتها آموزش تئوری و عملی ببینیم اما برای مهمترین مهارت زندگی یعنی توانایی برقراری ارتباط با دیگران هیچ آموزشی دریافت نمی کنیم!

امروزه تقریبا در هر محله یا خیابان یک آموزشگاه زبان، آموزشگاه موسیقی، آموزشگاه کامپیوتر و بسیاری از آموزشگاههای دیگر وجود دارد. البته یادگیری همه اینها مزایای بسیاری برای ما دارد اما جای خالی آموزشگاه های مهارت های ارتباطی و فن بیان در این میان بسیار خالی است.
به نظر شما وقت آن نرسیده که برای بزرگترین مهارت مورد نیاز کارکنان خود یعنی مهارت ارتباطات و فن بیان آنها تدبیری بیاندیشید؟

خوانش خلاق

 

در فرهنگ ایرانی استفاده از شعر و متن های ادبی جایگاه خاص خود را دارد و با توجه به موقعیت جلسه می‌توانید از آنها بهره ببرید. فقط مراقب باشید در ارائه آنها دقت کافی داشته باشید و زیاده‌روی نکنید. چه از نظر زمانی و چه از نظر سطح کلماتی که استفاده می‌کنید.

زمانی که می‌خواهید شعر بخوانید نگویید الان می‌خواهم شعر بخوانم! همین که شروع به خواندن کنید کافی است.

موقع خوانش شعر مراقب لحن خود باشید که دچار افراط و تفریط نشوید. برخی از دوستان زمانی که می خواهند شعر بخوانند، آن را با لحنی بسیار شاعرانه و به صورت کشیده ادا می کنند. همیشه به یاد داشته باشید از داشتن لحن بیش از حد شاعرانه در جلسات رسمی پرهیز کنید. چرا که ممکن است به جای اثر مثبت نتیجه عکس آن را ببینید.

برخی دیگر هم شعر را به صورت بسیار خشک و رسمی ادا می کنند که از یک متن ساده قابل تشخیص نیست.

رعایت اعتدال مناسب ترین کار در خوانش شعر است. یعنی نه آنقدر شاعرانه بخوانید که با شب شعر اشتباه گرفته شود و نه آنقدر خشک و رسمی که نتواند هیچ حسی را به مخاطب منتقل کند.

البته در خوانش شعر باید به نکات زیادی توجه داشت. یعنی نوع شعر را باید شناخت تا بر اساس آن لحن مناسب را گرفت.

انواع لحن

لحن کلام یکی از مهمترین ابزار انتقال پیام به مخاطب است و یکی از مهمترین عناصر خوانش خلاق محسوب می شود. لحن کلام یعنی چگونگی خوانش جملات با توجه به شرایط موجود و فضای حاکم بر جمله وکل متن. باید توجه داشت هر متنی لحن ویژه ی خود را می طلبد و بسته به شرایط و فضای متن نیز، لحن خواندن تغییر می کند. داشتن لحن مناسب مانع از یکنواختی و خسته کننده شدن کلام می شود. همان طور که در خوانش متن های نوشتاری لازم است به فضای متن توجه کنیم، در گفتار نیز لازم است با توجه به فضای جلسه و موقعیت آن از لحن مناسب کلام استفاده کنیم.

از مهمترین لحن های زبان فارسی می توان به لحن ستایشی، لحن داستانی، لحن عاطفی، لحن حماسی، لحن تعلیمی و لحن توصیفی اشاره کرد.  قطعا در یک جلسه رسمی باید به لحن کلام توجه ویژه ای داشت تا با محافل شاعرانه و ادبی اشتباه گرفته نشود.

یکی از بهترین کارها برای داشتن لحن مناسب، این است که عبارتها را  با لحن مخصوص هر بخش بخوانید و صدای خود را ضبط کنید. حتما به صدای ضبط شده گوش دهید و ببینید آیا توانسته اید حس لازم را به متن منتقل کنید؟

همچنین برای بهبود لحن می توانید یک جمله ساده را با لحن های مختلف بخوانید و صدای خود را ضبط کنید و به آن گوش دهید یا از یک نفر بخواهید تشخیص دهد لحن شما کدام است. پیشنهاد می کنم همین الان سعی کنید جمله “من در حال مطالعه کتاب هستم” را به صورت پرسشی، خبری، تعجبی، عاطفی، شاد و غمگین بخوانید و صدای خود را ضبط کنید. سپس حتما به صدای ضبط شده خود گوش دهید ببینید آیا توانسته اید لحن مورد نظر را به کلام بدهید و آیا با شنیدن جمله همان حس مورد نظر به شما منتقل می شود؟ هر چه بیشتر این تمرین را تکرار کنید، لحن شما بیشتر تقویت می شود و نتیجه بهتری می گیرید.

توجه داشته باشید با برجسته کردن و تاکید روی هر یک از کلمات این جمله به ظاهر ساده، لحن تغییر می کند و منظور ما به گونه دیگری برداشت می شود. مثلا اگر در حالت پرسشی، روی کلمه “من” تاکید کنیم و بگوییم “من در حال مطالعه کتاب هستم؟” با زمانی که تاکید روی کلمه “کتاب” باشد و بگوییم “من در حال مطالعه کتاب هستم؟”  کاملا متفاوت است. همین حالا این جمله ها را با تاکید روی کلمات مختلف آن بخوانید تا متوجه تفاوت بشوید. این تمرین یکی از بهترین تمرین ها برای بهبود لحن است.

تفاوت درونگرایی با خجولی

بسیار پیش می آید که افراد درونگرا و خجول با یکدیگر اشتباه گرفته می شوند و به افراد درونگرا برچسب خجولی زده می شود. اگر دو تیپ شخصیتی برونگرا و درونگرا را در نظر بگیریم، ملاحظه می کنیم که درونگرا بودن درست مانند چپ دست بودن، سیاه پوست بودن، بلندقد بودن و دیگر ویژگی هایی که انسان نقشی در آنها ندارد، آمیخته با وجود فرد است و به هیچ عنوان عیب و ایراد تلقی نمی شود.

افراد درونگرا ویژگیهای مختص خود را دارند. مثلا با اینکه به راحتی می توانند جلوی جمع صحبت کنند، اما ترجیح می دهند اوقاتشان را در سکوت و تنهایی بگذرانند. در حالی که افراد خجالتی بسیار مشتاقند که بتوانند در جمع حاضر شوند و به چشم بیایند ولی از روبرو شدن با جمع هراس دارند.

افراد درونگرا معمولا به تنهایی تصمیم می گیرند اما افراد خجول با اینکه دوست دارند نظر دیگران را بدانند اما از این کار خجالت می کشند.

انسان های درونگرا هر جا صلاح بدانند با نظر دیگران موافق و یا ناموافق هستند و این را به خوبی به دیگران منتقل می کنند اما انسان های خجول معمولا با دیگران موافق هستند و لبخند رضایت بر لب دارند. آنها سعی می کنند ظاهرشان را موافق با دیگران نشان دهند تا از طرف دیگران طرد نشوند. گاهی لبخندهای افراطی دلیل بر خجالتی بودن انسان است. البته این ویژگی بیشتر در کودکان خجالتی دیده می شود و در بزرگسالی تبدیل به رضایت همه جانبه نسبت به تصمیم دیگران می شود.

درونگراها در جایی که لازم باشد می توانند از حق خود به خوبی دفاع کنند و در مقابل خواسته دیگران پاسخ منفی دهند اما افراد خجول این توانایی را ندارند و به سادگی و بر خلاف رضایت قلبی تسلیم خواسته دیگران می شوند.

در یک میهمانی اگر دو فرد درونگرا و خجول وجود داشته باشد، به غیر از خود آنها معمولا کسی متوجه این تفاوت نمی شود. ممکن است هر دو ظاهری ساکت و آرام داشته باشند ولی فرد درونگرا ممکن است مشغول مرور افکار و برنامه های خود باشد در حالی که درون فرد خجالتی غوغایی است که هر چه سریع تر بتواند جمع را ترک کند.

اینها بخشی از تفاوت افراد درونگرا و خجول است که می تواند باعث شود بتوانیم با دیگران ارتباط بهتری برقرار کنیم.

 

افزایش حجم تنفس

کلید داشتن صدای گرم و تاثیرگذار، تنفس صحیح دیافراگمی یا شکمی است. به صورت کاملا ساده یعنی اینکه سعی کنید موقع نفس کشیدن، به جای قفسه سینه، شکمتان بالا و پایین برود. موقع دم به گونه ای هوا را به داخل ریه بکشید که گویی با احشاء شکمی تنفس می کنید. درست مثل یک دستگاه مکنده قوی که سعی دارد هوا را با با حجم بیشتری به درون خود بکشد. سپس نفس را حبس کنید و سعی کنید به آرامی عمل بازدم را انجام دهید. هر چقدر بازدم را طولانی تر کنید مفید تر خواهد بود.

حجم تنفس خود را با تمرینهای مناسب افزایش دهید. مانند شمردن اعداد در بازدم و تمرین افزایش تعداد این اعداد. یعنی موقع بازدم شروع به شمردن اعداد از یک تا جایی که می توانید کنید. در هر بار تمرین سعی کنید این زمان را طولانی تر کنید و اعداد بیشتری را بشمارید. مثلا اگر در یک بازدم تا عدد ۴۰ شمردید، در بازدم بعدی سعی کنید این شمارش تا عدد ۴۵ افزایش پیدا کند. هر چه می توانید بازدم را به عدد بالاتری برسانید.

یکی دیگر از تمرینهای مناسب برای افزایش حجم تنفس، قراردادن یک برگه کاغذ روی دیوار است. به این صورت که سعی کنید با استفاده از بازدم قوی، کاغذ را روی دیوار نگه دارید. زمان را یادداشت کنید و سعی کنید هر بار زمان طولانی تری کاغذ را روی دیوار نگه دارید.

تمرین شمع هم میتواند تمرین خوبی باشد. یک شمع را روشن کنید و در فاصله دو متری آن قرار بگیرید. سعی کنید با استفاده از قدرت بازدم آن را خاموش کنید. میتوانید این فاصله را به مرور بیشتر کنید.

چگونه کلام خود را شروع کنیم؟

توجه داشته باشید که شما در لحظات اول سخن گفتن، توسط افراد قضاوت خواهید شد. پس بهترین وجه خودتان را به نمایش بگذارید. در ابتدای سخنرانی، کلام شما به هیچ عنوان مورد توجه حاضرین نیست، بلکه احساسی که با دیدن شما پیدا میکنند بسیار اهمیت دارد. تلاش کنید تا خود واقعی تان باشید تا به مخاطب شما احساس تصنعی بودن دست ندهد. قبل از شروع سخنرانی تصویرسازی ذهنی مثبت انجام دهید و به خودتان القا کنید بهترین سخنرانی را خواهید داشت.

3d human give a lecture behind a podium

زمانی که به جایگاه سخنرانی دعوت می شوید، با اقتدار و با گردنی افراشته وارد جایگاه شوید. قبل از شروع صحبت به تمام حاضرین با مهربانی نگاه کنید تا شما و مخاطب حس بهتری پیدا کنید. صحبت خود را با اقتدار و محکم شروع کنید تا مطمئن‌تر به نظر بیایید.

میتوانید سخن خود را با طرح یک پرسش مرتبط با موضوع شروع کنید تا ذهن مخاطب از همان لحظه اول درگیر صحبتهای شما شود. برای برقراری ارتباط با مخاطب میتوانید صحبت خود را با طرح یک داستان مرتبط با موضوع بحث شروع کنید.

آداب حضور در جلسات رسمی

سلام دوستان. قطعا برای شما عزیزان بارها پیش آمده که به جلسه ای دعوت شده اید که قرار است در آنجا صحبت کنید و یا فقط حضور داشته باشید. حتما میدانید که هر چیزی آدابی دارد. ما در این نوشتار قصد داریم ببینیم آداب فن بیان و حضور در جلسات رسمی چیست. این موارد را به صورت تیتروار و کلی در این نوشتار میتوانید ملاحظه فرمایید. در بخشهای دیگر سعی میکنیم مواردی را که ضرروی است بیشتر بسط دهیم.

  1. اگر در جلسه‌ای شرکت می‌کنید، از قبل برای صحبت کردن احتمالی آماده باشید. حتی اگر با شما هماهنگ نشده باشد.
  2. قبل از شروع جلسه، در خصوص آن اطلاعات کافی کسب کنید: موضوع جلسه، تعداد افراد حاضر در جلسه، افراد حاضر در جلسه، سطح جلسه و… .
  3. در جلسات حتما برگه یادداشت و خودکار به همراه داشته باشید و نکات مهم را به همراه تاریخ یادداشت کنید.
  4. لباس رسمی و مناسب جلسه بپوشید. آنچه در ابتدا مورد توجه مخاطب قرار میگیرد، پوشش لباس و آراستگی شماست.
  5. بهداشت دهان و بدن را جدی بگیرید و همیشه از معطر بودن خود مطمئن شوید. امام صادق (ع) می فرماید: عطر زدن از سنتهای پیامبران است.
  6. در هر جلسه ای که حضور دارید، احترام به سخنران و سایرین را با سکوت کردن و گوش سپردن به صحبتها رعایت کنید. احترام به دیگران، احترام به شخصیت خودتان است.
  7. برای آنکه گوینده خوبی باشید، نخست باید شنونده خوبی باشید. در جلسات به سخنان دیگران کاملا گوش دهید نه اینکه در ذهن خود جملاتی را که قرار است بر زبان جاری کنید مرور کنید.
  8. مثل یک شنونده باهوش و مشتاق با تمام حواس خود در جلسات شرکت کنید.
  9. اگر سخنران از شخص خاصی سوال پرسید، سعی نکنید به آن شخص کمک کنید. بلکه منتظر شوید تا او پاسخ دهد. در صورت نیاز به شما اعلام می شود.
  10. اگر یکی از حضار از سخنران سوالی پرسید، هرگز شما پاسخ ندهید، با اینکار نظم جلسه را بر هم خواهید زد.
  11. وقتی سخنران مشغول سخن گفتن است، هرگز به طور ناگهانی تکه نیندازید! علاوه بر اینکه اصلا کار بامزه ای نیست، از ادب نیز به دور است.
  12. از جویدن آدامس در جلسات رسمی خودداری کنید.
  13. مراقب نوشیدنی ها باشید! مراقب باشید موقع نوشیدن چای و … صدای اضافه ایجاد نکنید و با صدا هورت نکشید.
  14. خمیازه نکشید و اگر به صورت ناگهانی مجبور به این کار شدید، دستان خود را جلوی دهانتان بگذارید. برای جلوگیری از خمیازه کشیدن، آب بنوشید تا اکسیژن لازم را به بدن برسانید.

معرفی پروین جلیلوند

به نام یکتا خالق بی همتا
زیباترین واژه آغاز کلام، سلام، نثار یکایک شما عزیزان.

من پروین جلیلوند، مجری صحنه همایشهای علمی و فرهنگی، کارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسی و دارای مدرک پیشرفته گویندگی و اجرا از موسسه شهریاران سخن و مدرسه عالی رسانه هستم.

دارای مدالیون میکروفن طلایی با اخلاق ترین مجری صحنه در نهمین جشنواره مجریان و هنرمندان صحنه ایران (جشنواره سعدی) و لوح تقدیر بیست مجری برتر صحنه ایران هستم.

بسیار خرسندم فرصتی فراهم شد تا آموخته هایم را با شما عزیزان در اینجا به اشتراک بگذارم.

teaser-pj